Zbiory online: kolekcja muzeum w internecie

Wiele muzeów chce udostępnić zbiory online i nigdy do tego nie dochodzi: strona internetowa to osobny projekt, a każda aktualizacja oznacza ponowne przepisywanie ewidencji. W Collectionframe zbiory online powstają z rekordów, które już prowadzisz. Ty decydujesz, które obiekty są opublikowane i co zwiedzający mogą o nich zobaczyć, a od tej chwili strona nadąża za ewidencją sama.

Strona muzeum bez budowania strony

Każde muzeum może mieć własną stronę pod adresem collectionframe.com/m/ i wybraną przez siebie nazwą. Ma ona stronę główną z nazwą i opisem muzeum, osobną podstronę dla każdej pokazanej kolekcji i dla każdego opublikowanego obiektu. W planie Scale strona główna ma Twój baner i logo; bez banera obraz na górze tworzy pięć obiektów z Twoich własnych zbiorów.

Strona mówi językiem muzeum, niezależnie od ustawień przeglądarki zwiedzającego, i zapisuje daty oraz liczby tak, jak robi się to w tym języku. Niczego nie projektujesz, nie utrzymujesz serwera i nie aktualizujesz ręcznie: poprawiasz datowanie w ewidencji, a strona obiektu pokazuje poprawkę.

Ty publikujesz obiekty i decydujesz, co pokazują

Obiekt jest widoczny w sieci, gdy spełnione są trzy warunki: strona jest opublikowana, kolekcja obiektu jest na niej pokazana, a sam obiekt jest opublikowany. Każdy obiekt mówi, na jakim jest etapie, na liście obiektów i w zakładce Strona publiczna:

• Na stronie: zwiedzający go widzą;

• Niewidoczny: jest opublikowany, ale czegoś brakuje, na przykład pokazania jego kolekcji; Collectionframe mówi czego i prowadzi do ustawienia, które to naprawia;

• Nieopublikowany: widzi go tylko Twój zespół.

To, co pokazuje opublikowany obiekt, ustalasz raz dla całego muzeum, wszędzie tym samym przełącznikiem Publiczne:

• pola z Twoich grup pól: pokaż sposób nabycia i notę o darczyńcy, a cenę zakupu i wartość ubezpieczenia zostaw wewnętrzne. Pola są wewnętrzne, dopóki ich nie upublicznisz;

• kategorie, takie jak Malarstwo czy Pejzaż, są domyślnie publiczne;

• statusy: pokaż Wystawa stała, żeby zwiedzający wiedzieli, że obiekt można obejrzeć, a W transporcie czy Wypożyczony zostaw wewnętrzne. Domyślnie publiczne są tylko statusy ekspozycyjne.

Zdjęcia i pliki dla zwiedzających

Każdy obiekt ma opis publiczny, pisany z myślą o zwiedzających, oraz własne zdjęcia i pliki dla nich. Są oddzielone od danych ewidencyjnych i od plików wewnętrznych, więc stronę publiczną można dopracować, nie pokazując materiałów roboczych. Pierwsze zdjęcie jest główne; zwiedzający oglądają zdjęcia w galerii i mogą pobrać oryginał. Możesz też udostępnić pliki do pobrania, na przykład PDF z opisem katalogowym.

Karty ewidencyjne, etykiety, pliki wewnętrzne i dokumenty nigdy nie trafiają na stronę. Pliki publiczne i pobieranie zdjęć przestają działać w chwili, gdy cofniesz publikację obiektu, ukryjesz jego kolekcję albo wyłączysz stronę.

Publikowanie wielu obiektów naraz

Rzadko publikuje się jeden obiekt. Zaznacz obiekty na liście i wybierz Opublikuj albo Cofnij publikację, albo przefiltruj listę według publikacji, żeby zobaczyć, co jeszcze czeka.

W ustawieniach kolekcji przełącznik Pokaż na publicznej stronie dodaje do strony całą kolekcję, a Opublikuj wszystkie obiekty albo Cofnij publikację wszystkich zmienia wszystkie jej obiekty za jednym razem.

Ustawienia Strony publicznej podsumowują, co widzą zwiedzający: ile kolekcji jest na stronie, ile obiektów jest widocznych i opublikowanych oraz ile pól, kategorii i statusów jest publicznych. Zanim opublikujesz samą stronę, Collectionframe powie, ile obiektów stanie się widocznych. W przeglądzie każdej kolekcji pozycja Na stronę internetową liczy obiekty, które nie mają jeszcze opisu publicznego.

Zwiedzający szukają i przeglądają

Zwiedzający nie potrzebują konta. Na stronie kolekcji szukają po nazwie i po każdym publicznym polu oraz filtrują według publicznych statusów i kategorii: na przykład wszystko, co jest na wystawie stałej, albo wszystkie portrety. Strona każdego obiektu pokazuje jego publiczne dane i opis oraz inne obiekty z tej samej kolekcji.

Kod QR na karcie ewidencyjnej albo etykiecie może otwierać publiczną stronę obiektu, więc etykieta w sali prowadzi zwiedzającego do pełnego opisu.

Domyślnie bezpiecznie

• Nowe obiekty, kolekcje, pola i statusy nie są publiczne, dopóki nie zdecydujesz inaczej.

• Obiekty przywrócone z kosza wracają jako nieopublikowane.

• Pliki publiczne i pobieranie zdjęć przestają działać, gdy tylko cofniesz publikację obiektu, ukryjesz jego kolekcję albo wyłączysz stronę.

• W planie Scale wyszukiwarki mogą indeksować stronę, gdy włączysz indeksowanie; strona podaje wtedy swoje podstrony we własnej mapie witryny. W planie Pro pozostaje poza wyszukiwarkami.

Strona jest w każdym planie; logo, baner i indeksowanie przez wyszukiwarki należą do planu Scale.

W praktyce

Muzeum chce udostępnić online swoje fotografie. W ustawieniach inwentaryzatorka upublicznia pola Autor i Datowanie, a pola wyceny zostawia wewnętrzne. Filtruje kolekcję Fotografia według Nieopublikowane, zaznacza gotowe fotografie i publikuje je za jednym razem. W ustawieniach kolekcji włącza Pokaż na publicznej stronie, a na koniec publikuje stronę. Każda fotografia ma teraz własną podstronę, a zwiedzający mogą przeszukiwać kolekcję według autora.